زنان روستایی و نقش مهمی که در اقتصاد خانواده های شان به عهده دارند

0
582

زنان روستایی هنوز هم سهم بزرگی از اقتصاد خانواده را به دوش می کشند. در بخش زیادی از مناطق کشور، زنان نان آور خانواده هستند و بار زندگی را به دوش می کشند. در این میان جوامع روستایی بیشترین سهم را دارند. زیرا که زنان هم در کار کشاورزی و هم در بخش هایی چون صنایع دستی فعال هستند. قالی بافی و دامپروری را نیز می توان از جمله نقش های پررنگی دانست که زنان روستایی در خانواده و در محیط زندگی خود به عهده دارند.

زنان روستایی و سالاری در محل زندگی

جامعه روستایی ایران هنوز هم به اندازه ای زیاد است که می تواند در کانون توجه بسیاری از علاقه مندان به روستاها قرار بگیرد. روستاهایی که مهد فرهنگ و تمدن بزرگ ایرانی هستند و همه اقوام ایرانی با فرهنگ زیبای خود در روستاها حضوری پررنگ دارند. فرهنگ غذا، فرهنگ آثار هنری، فرهنگ آداب و رسوم و بسیاری از سنت های بسیاری قدیمی که تنها در دل جوامع روستایی و در مناطقی که دور از مراکز پرتردد شهری قرار دارند، کماکان حفظ شده اند.

جامعه به زنان روستایی نیاز مبرم دارد

زنان روستایی حافظ تاریخی بزرگ و قدیمی هستند. تاریخی از آداب و سنن شفاهی مردم ایران. اما آیا به درستی به فرهنگ روستایی بها داده می شود؟ آیا زن روستایی هویت لازم را احساس می کند یا فکر می کند باید خودش را به شکل زنان شهری دربیاورد تا به تعبیری نادرست، از قافله عقب نماند؟! این سوال در برهه ای از زمان مطرح می شود که روستاهای زیادی خالی از سکنه شده اند. مردمان زیادی از روستاها و دهکده ها به امید یافتن شغل و کسب وکاری راهی شهرهای بزرگ شده اند و خانواده های زیادی در جستجوی نان راه شهرها را در پیش گرفته اند.

همین امر موجب شده تا زمین های کشاوری بایر شود یا به قیمت های نازل به سرمایه داران فروخته شوند تا آنها به جای شالیزارها و درختان میوه و باغ های سبزی، برچ های چند طبقه بسازند و اکوسیستم مناطق مختلف ایران را بر هم بزنند. در این میان زنان با آمدن به شهر، نقش های اصیل خود را فراموش می کنند زیرا دیگر جایگاه قبلی را در خانواده ندارند و از یک نان آور و دارای نقش فعال اقتصادی به یک نان خور با کمترین میزان فعالیت تبدیل می شود.

نقش زنان روستایی در بازگردان هویت محلی

دیگر از فرهنگ ساخت صنایع دستی در خانه های ایرانی خبری نیست. بنابراین زنان و مردان موبایل به دستی را می بینیم که بخش زیادی از اوقات فراغت خود را در شبکه های اجتماعی می گذرانند. این امر تاثیرات مخربی بر بنیان خانواده ها نیز دارد. البته قبل از اینکه مردم را با بیان چرایی استفاده بیش از اندازه از شبکه های اجتماعی مورد سوال قرار دهیم، باید از خودمان بپرسیم که چه گزینه های جایگزینی برای فرهنگ های دیرینه ایرانی در میان خانواده ها در نظر گرفته ایم؟ آیا وقتی یک خانواده روستایی به شهر می آید، فرصت یا مکان انجام کارهایی که در روستا می کرده را دارد؟ مسلما ندارد. بنابراین باید برنامه های جایگزین به آنها ارائه می شد که نشده است. نتیجه ای هم شده بی هویتی مفرط نسل های امروزی. نسلی که نمی داند چه می خواهد و پرسش های ویژه ای ندارد.

باید زنان روستایی را به نقش های پررنگ خود در اجتماع بازگردانیم. باید نقش های خود را بازیابی کنند و با تمرکز بر جامعه روستایی، فضایی مناسب برای کسب وکار فراهم کنند. چون هنوز هم در جوامع روستایی فرصت های بکری برای راه اندازی کسب وکار وجود دارد و این زنان هستند که می توانند به عنوان سردمدار عمل کرده و جوانان را به مناطق محل زندگی شان برگردانند تا با نوآوری های متعدد به بازسازی جامعه محلی بپردازند.

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

اگر با این شرایط موافقید، لطفا here کلیک کنید.